Naziler neden altı milyon Yahudiyi öldürdü? Bu, cevaplanması zor bir soru. Kimi tarihçiler Nazilerin Yahudileri imha etme planlarının iktidarı ele geçirdikleri 1933 yılına kadar uzandığına inanır. Bazı tarihçiler ise, Yahudilerin imhasının başlangıçta planlanmadığına, bunun belirli bir tarihi bağlam sonucunda ortaya çıktığına inanmaktadır.
İkinci gruba göre, Sovyetler Birliği'ne karşı 1941 yılında başlatılan "ırk savaşı" ister Yahudi olsun, ister Polonyalı, isterse de Rus, insanları yeni ve korkunç bir şekilde öldürmenin mümkün hale geldiği, belirli bir tarihi bağlam içinde meydana gelmiştir.
Nazilerin 1933 ve 1945 yılları arasındaki ırk politikası iki unsurdan oluşuyordu: öjeni ve ırk ayrımı (sonraki dönemlerde de ırkların imhası
Naziler bu şekilde kendi "ırk"larını anomali ve hastalıklardan arındırmaya (öjeni), Ari ırkı diğer "aşağı" ırkların etkisinden uzak tutmaya (ırk ayrımı ve ırkların imhası) çalışmışlardır. Öjeni kapsamında ırsi rahatsızlıkları bulunanları zorla kısırlaştırmaya başlayan Naziler, zihinsel ve fiziki engeli bulunan 200.000'e yakın Alman üzerinde de ötanazi (tıbbi yollardan hayata son verme) uygulamıştır. Irk politikasının diğer bölümü olan ırk ayrımı ise, başta Yahudiler olmak üzere, Ari olmayan tüm ırkları baskı altında tutmak ve sindirmek amacıyla başlatıldı. Zaman içinde radikalleştirilen ırk ayrımının ırkların kovulması politikasına dönüşmesi ile, Yahudiler ülkeden ayrılmaya zorlandılar. 1938 yılında Avusturya'da büyük bir başarı ile uygulanan bu politika, Almanya'da da, "Almanya Almanlarındır!" sloganı altında hayata geçirildi.
Ne varki, Polonya'nın 1939 yılında işgal edilmesinin ardından tehcir politikası da Nazi rejimi için uygulanabilirliğini yitirdi. Üç milyondan fazla Yahudiyi göç etmeye zorlamak son derece hayalci bir yaklaşım olacaktı. Bu durum, Nazileri "Yahudi Sorunu"nu bir çözüme kavuşturmaya yönelik iddialı planlar oluşturmaya yöneltti.The racial policy reached its preliminary culmination in the period of 1939-1941. The Nazis began to deport Jews from the German-controlled areas to ghettos in Poland and Russia, beginning with the Polish Jews but soon including German Jews as well. The ghettoisation of the Jews took place while Germans living in the occupied areas (the so-called Volksdeutsche) were brought into the Third Reich. This demographic policy fitted in well with the overall goals of the Nazi racial policy: areas were made “free of Jews” while Volksdeutsche were rehoused in areas given up by the Jews.
1939 ile 1941 arasındaki dönemde, ırk politikası nihai halini almaya başladı. Naziler, önce Polonya Yahudilerini, kısa süre sonra da Almanya Yahudilerini, Almanların kontrolü altındaki bölgelerden Polonya ve Rusya'daki gettolara nakletmeye başladılar. Yahudiler gettolara kapatılırken, işgal altındaki bölgelerde yaşayan etnik Almanlar da (Volksdeutsche) Nazi Almanya'sına dahil ediliyordu. Bu demografik politika Nazilerin ırk politikasının genel amaçları ile de son derece uyumluydu: bölgeler "Yahudilerden arındırılırken" Volksdeutsche de Yahudilerin geride bıraktığı bölgelere yerleştiriliyordu.
1941 yılına gelindiğinde, Nazi liderler Yahudilerin akıbetine dair kararlarını vermiş görünüyordu. Bu tarihten itibaren, Yahudilere yönelik idam ve katliamlar o zamana kadar görülmemiş bir ölçeğe ulaştı. Kitlesel kıyımlar, 22 Haziran 1941 tarihinde patlak veren, Sovyetler Birliği'ne yönelik imha savaşı ile birlikte başladı. Özellikle, Einsatzgruppen adı verilen dört imha timi tarafından Yahudilere, Polonyalılara ve Ruslara yönelik büyük ölçekli infazlar gerçekleştirildi.
İşgal edilen Sovyet topraklarında, yerel halk arasındaki Yahudi düşmanlarının da gönüllü işbirliği ile, toplam 1,5 milyon Yahudi katledildi. Bununla hemen hemen eşzamanlı olarak, Polonya içinde kurulan altı "ölüm merkezi"nde, yani imha kamplarında kitlesel infazlara başlandı. Bu kamplarda en az 3 milyon Yahudi öldü. Bunlara ek olarak toplama kampları, gettolar ve diğer yerlerde açlık, köle işçilik ve rastgele infazlar sonucunda da 1,5 milyon Yahudi kurban daha hayatını kaybetmiştir.
Sonuç olarak, Nazilerin ırk politikası, 1941'den itibaren bir imha politikası şeklinde nitelendirilebilir. 1941 ve 1945 yılları arasında, 6 milyondan fazla Yahudinin öldürülmesinin ardında Nazi rejiminin bulunduğu kanıtlanmıştır.